گیاهان مرتفع و بر هم زنی خط آسمان شهری

به طور کلی برای انسان، اندیشه ایجاد فضای سبز و داشتن محیطی با طراوت و ترجیحاً حفظ طبیعت بکر و دست نخورده، ایده‌ای قدیمی و باستانی است. تقدیر چنین بود که انسان در اولین لحظه حیات خود در زیباترین حیاط ممکن، یعنی بهشت برین و بدیع‌ترین بوستان خلقت و بر بستری از گل و گیاه چشم به جهان بگشاید و این تصویر هوش ربا و روح نواز را برای همیشه در خاطر ماندگار خود ثبت کند و در تمام دوران‌ها بکوشد تا با استفاده از قدرت خلاقه و ابتکار خویش و خاطره شیرین گذشته، برای خود و خانواده خود محیطی به وجود بیاورد که امنیت، آسایش، زیبایی و کارایی را در یک جا داشته باشد.
این همان تکنیکی است که معمار ایرانی در ساخت و ساز خانه‌های سنتی بکار گرفته است او از وجود درختان و گل‌های تزئینی در باغچه‌ها و حوض مرکزی در وسط حیاط، برای ایجاد رابطه متقابل بین بنا و طبیعت کمال بهره را برده است که با در نظر گرفتن شرایط جغرافیایی، بخصوص در مناطق کویری (اصفهان، کاشان، یزد) کاری بسیار هوشمندانه بوده است. در فضاهایی که طراحی میشدند، طبیعت و معماری در برابر هم قرار ندارند بلکه متقابلاً در هم ادغام شده و یکدیگر را تکمیل می کنند.
در نگاهی به جزئیات معماری در ارتفاع خط آسمان در می‌یابیم در گذشته معماران در قاب کردن آسمان نهایت دقت و تبحر را بکار برده اند. قاب با خطوط موازی و توأم با تزیینات وتنوع مصالح مثلا وقتی در حیاط خانه ایرانی می‌ایستیم، عنصر غریبه‌ای در آسمان آن مشاهده نمی‌شود حتی بادگیر همسایه. برای حیاط و خیابان و سیمای شهری حرمت قائل بوده‌اند.
برای مشاهده روی دانلود کلیک کنید.

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه کردن